Error message

Deprecated function: The each() function is deprecated. This message will be suppressed on further calls in menu_set_active_trail() (line 2405 of /var/www/vhosts/wpzs-ecommerce.org/includes/menu.inc).

Jedna z szlachetniejszych ras psów

  • Posted on: 11 September 2020
  • By: addmean
Mastif tybetański jest bardzo śliczną oraz niezwykle autentyczną rasą czworonogów, jego szczeniaki oceniane są jako niezwykle urocze oraz kolokwialnie pisząc urocze psiaki.


Sama rasa jest kategoryzowana do gromady tak zwanych molosów w modelu górzystym, wyhodowana została ona w Tybecie do zaganiania zwierząt oraz stróżowania, oprócz tego dzisiaj, hoduje się tego typu rasę jako psa wystawowego oceń ten adres http://www.sklep.sport-max.ploraz psa stróżującego.

Szczeniaki tibetana mastiffa są czworonogami o niesamowicie dynamicznym charakterze, przejawiające tendencję do hegemonii. Jednak, są to niezwykle miłe i skore do zabawy psy. Nawet po dłuższym okresie wykształcenia, nasz mastif tybetański może wykazywać ochotę na uciechę (zobacz tutaj).

Jeśli adekwatnie podejdzie się do hodowli oraz wychowywania tego psa, może on być zdecydowanie spokojnym czworonogiem, dostosowującym się do komend, dzielnym oraz ostrożnym towarzyszem życia.

Bez wątpienia rasa tibetan mastiff|tego psa to jedna z najbardziej inteligentnych i w największym stopniu bystrych ras piesków, sporadycznie przejawiającej zachowania awanturnicze, aczkolwiek jest to również rasa nieufna a także wyspecjalizowana w reagowaniu na prawdopodobne zagrożenie.

tibetan mastiff
Author: lgrvv
Source: http://www.flickr.com
Powinno się więc sprawić sobie takiego psa, naprawdę może on okazać się pierwszorzędnym oraz lojalnym przyjacielem.

Panuje wiele niedomówień na temat pochodzenia mastifa tybetańskiego. Przyczyn takiego stanu musimy szukać w tym, że Tybet przez lata znajdował się w sporej izolacji od pozostałych skupisk ludzkich, tak więc prawda nie do końca jest odkryta. Można jednocześnie ukazać najbardziej zasadne informacje.

Rodzima nazwa („do khyi”), oznacza psa „trzymanego na uwięzi”. Taki zwrot dość trafnie oddaje użytkowość tego zwierzęcia. W nocy bowiem chronił on zwierząt hodowlanych, zaś podczas dnia musiał być przywiązywany, ponieważ potrafił być niezwykle agresywny. Arystoteles na przykład wspominał „psy indyjskie” (odpowiadające dogowi tybetańskiemu), które z Tybetu trafiły do Indii. Stamtąd szybko rozprzestrzenił się na tereny Persów.